fırtınalı yağmurlar karşısında bile kurak yürekler gördüm: ben bir ölü kuşun-mesela-kanadına hüzünden fırtınalar çizerken.

yüreğimden düştü, düşten öte gitmedi sevgili öykülerim...

sevinçlerim yanmayan bir sokak lambasıydı,yokluğunda farkedilen ve hüzünlerim gökkuşağı gibi gözalıcı olsada

masallara sağır kalmadı gözlerim.

uçan kuşları, ölü düşleri seviyorum.

tanıdığım insanların çoook azını, tanımadıklarımınsa

h e p s i n i . . .

işte bu inanç sevgidir seni bana getiren.

ve

her çalınışı ve dinlenişi bu şarkıların, bir borcun ödenişidir bu inanca bu sevgiye...

sana şarkılar söylemeye devam ederim sevmeye çıkarsız inanırsan, sevmeye inan !

yaşamak zor bi oyun…